het is vrijdagmiddag, kwart voor vijf. ik zit in de mockamore te wachten op elena, die hier over een kwartier zal zijn. genietend van een frappiato en een muffin blueberry kijk ik eens om me heen..
aan de tafel links van me zit een lichtelijk uit de kluiten gewassen(zacht uitgedrukt) donkere vrouw een boek te lezen.
freedom in black history and cultute lees ik. hoe ironisch. haar zwarte bril met ronde glazen zit stevig op haar neus, en aan haar combinatie van kleding en accesoires te zien is ze niet geheel stijlloos, maar stijlvol kan je dit toch ook zeker niet noemen.
er komen twee niet slecht uitziende jongens naar boven gelopen en even kijkt de vrouw op(en ja, ik zal het niet ontkennen, ik ook). maar hallo, deze mannen zijn rond de 20, zij halverwege in de 30!(tenminste, dat schat ik, maar mijn schattingen zijn meestal verre van kloppend..)
de jongens hebben inmiddels hun jassen uitgetrokken.
jezus, wat een vreselijk t-shirt, denk ik bij mezelf kijkend naar de ene jongen. de andere jongen kijkt hem even liefdevol aan en meteen heb ik het door: oke, homo's, laat maar.. niet dat ik in het geheel ook maar iets tegen homo's heb, maar toch vrij weinig reden om nog te blijven kijken. foutje.
terug naar de vrouw dan maar. ze heeft nu een potlood bij haar boek gepakt en is druk bezig met het aanpassen van bepaalde stukken die erin staan. ik vraag me af of ze het boek leest voor haar werk of haar plezier..
ik merk dat mijn gedachten weer eens iets te diep op het onderwerp in gaan. oke, genoeg over de vrouw. een tafel verder zit een groepje meisjes van ongeveer mijn leeftijd, net iets ouder misschien. één van hen heeft blijkbaar net iets heel grappigs gezegd, want ze komen niet meer bij. ze doen me denken aan mijzelf en mijn vriendinnen. wij hebben hier ook al vaak genoeg middagen doorgebracht, over van alles en nog wat gepraat en zo hard gelachen dat de serveersters al heel subtiel je tafel aan het afvegen zijn met doekjes in de hoop dat je vertrekt(ja, waargebeurd. en dan lekker blijven zitten natuurlijk) want je weet wat ze zeggen: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!
wie dat ooit heeft gezegd sprak ware wijze woorden denk ik..
er is net een vrouw binnengekomen met een opmerkelijk fel gekleurde rode tas, en een totaal niet bijpassende paarse baret. toch staat het leuk. ze drinkt iets wat eruit ziet als een dubbee espresso en gaat dan weer weg. oke, korte cafeine pauze denk ik.
ik kijk op mijn telefoon: acht over vijf. elena is te laat(wat niet totaal ongebruikelijk is voor haar doen). daar maak ik straks wel even een opmerking over als ze er is. op dat moment gaat mijn telefoon. "hee lien, met el. zat je nou in de oude of de nieuwe mocka?" "in de nieuwe." "oke, want daar sta ik nu voor de deur." "oke, tot zo dan."
elena komt naar boven gelopen: "sorry dat ik weer eens te aat ben, heb ik je lang laten wachten?" "valt mee", antwoord ik. "heb je je een beetje vermaakt?"
en of ik dat had.
Stuur door
Dit is niet OK