We hebben allemaal wel eens van die dagen waarop we een sterke behoefte hebben aan het heerlijke gelukzalige gevoel van de zomer. En dan willen we niets liever dan dat gevoel meteen oproepen als er ook maar 1 zonnestraaltje tevoorschijn komt. Nu wonen wij nou niet in het meest ideale land als het gaat om zon. Sterker nog, als de zon gaat schijnen hangen wij in Nederland al snel(misschien iets té snel) de vlag uit, wat dan weer resulteert in korte rokjes, enorme zonnebrillen en dunne topjes op een eigenlijk net iets te vroege tijd in het jaar.
afgelopen week bijvoorbeeld, op maandagmiddag scheen de zon en op dinsdagochtend waren onze gedachten al geheel op de zomer 'ingespeeld'. tenminste, die van mij. ik moet namelijk gelijk toegeven dat ik een behoorlijke zomerfreak ben. heerlijk, 's middags op een terrasje zitten in het zonnetje met een paar vriendinnen. ik liet er dan ook geen gras over groeien.
dinsdagmiddag, 13.15 uit. mijn telefoon gaat, leanne. "hee lien, ben je al bijna klaar? ik sta bij de fietsen." "lee, heb je het weer gezien! eerst even naar mocka? we zijn zo vroeg uit." "oke, francine staat hier ook, die wil ook wel even mee".
op naar mockamore dan maar. eenmaal op het terras neergeploft ben ik helemaal in mijn element. zomergevoel ten top. na een tijdje moet frans ervandoor om op te passen, en lee moet ook gaan.. na een paar minuten van vergeefs protest(huiswerk maken kan toch ook straks? kunnen we niet nog even blijven?)besluiten ze toch allebei te gaan. dan zie ik tot mijn grote vreugde tijn, celine en annick aankomen. "we hebben tussenuur, kom je even bij ons zitten?" natuurlijk.
3 kwartier verder stap ik op de fiets. in gedachten heb ik de zomer alweer ingeluid.
maar als er iets nog frustrerender is dan het niet schijnen van de zon is het nog wel het schijnen van de zon terwijl je er zelf niet van kunt genieten. waarom bestaat er zoiets als school?(natuurlijk weet ik het antwoord op die vraag, maar in dit geval is het een vervelende instantie die mij ervan weerhoudt mijn middagen door te brengen op eerder genoemde geliefde terrassen) zo was ik op woensdag en donderdag gedwongen om slechts in de pauzes even een glimp van de buitenlucht op te vangen. maar vrijdag zag ik mijn kans opnieuw schoon: 2 tussenuren, dat betekent 2x de tijd om naar mocka te gaan. het was een dag van tevoren al helemaal geregeld: het 3de nam ik tijn mee voor een snelle coffeebreak, het 5de had marloes gezellig een uurtje de tijd, en uit school had ik met elena afgesproken.
de conclusie was echter wel dat ik inmiddels 4 keer in 1 week(waarvan 3x op 1 dag) naar mockamore was geweest om op hun terras van de zon te genieten.
obsessie?
niet zozeer, meer een van die dagen waarop je een sterke behoefte hebt aan dat heerlijke gelukzalige gevoel van de zomer.
Stuur door
Dit is niet OK